บทที่ 200 ก่อนออกเดินทาง Ye Zhou ทิ้งเงินจำนวนมากไว้ให้กับ Sarah สำหรับที่อยู่อาศัยนั้น Ye Zhou ไม่อยากให้ Sarah ไม่เข้าสังคมมากนัก ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้ Byron จัดการเรื่องดังกล่าว เมื่อเปรียบเทียบกับ Zou Ming แล้ว Sarah รอเขานานเกินไป โจวหมิงรอมาเกือบสิบปี ขณะที่ซาราห์รอมาหลายร้อยปี ก่อนออกเดินทาง Ye Zhou เดินเล่นในเมืองอย่างดี โลกเล็กๆ ใบนี้ได้รับการดูแลอย่างดี เช่นเดียวกับที่เขาคาดหวังไว้ก่อนหน้านี้ ตราบใดที่มีแรงกดดันจากภายนอก ภายในก็จะเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างยิ่ง แม้ว่าเผ่าพันธุ์จะแตกต่างออกไปก็ตาม เพื่อรักษาชีวิตปัจจุบัน ผู้คนก็จะละทิ้งอคติทั้งหมดด้วย เขาขอให้ไบรอนพาซาราห์ไปที่บ้านและห้องที่จัดไว้สำหรับเธอ และเดินไปบนถนนที่ได้รับการตกแต่งใหม่โดยชาวเมือง เนื่องจากไม่มีรถยนต์ ชาวเมืองจึงไม่ได้ใช้ปูนปูถนนในเมือง แต่ใช้แผ่นหินที่มีลายเส้นละเอียดเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้สัญจรผ่านไปมาลื่นไถลหลังฝนตก เย่โจวเห็นสีหน้าเร่งรีบของผู้คนที่สัญจรไปมาบนถนน และก็อบลินก็อยู่กันเป็นกลุ่ม ก็อบลินตัวน้อยที่คล้ายกับ Byron มากในอดีตวิ่งไปหา Ye Zhou หันกลับมาและตะโกนบอกสหายผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเขา: ...
บทที่ 199 Ye Zhou เกือบจะจำ Apu ไม่ได้ แค่เราไม่ได้เจอกันมาสองปีแล้ว อาปูเปลี่ยนไปมาก เด็กหนุ่มที่แต่เดิมยังเด็กนิดหน่อยได้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่อย่างแท้จริง และยังมีหนวดเคราอีกด้วย ถ้า Ye Zhou ไม่มีความทรงจำที่ดี เขาคงไม่จำ Apu ได้เลย . ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี เย่โจวก็ไม่เปลี่ยนแปลง แต่สำหรับคนที่นี่ สองปีก็เพียงพอสำหรับการเปลี่ยนแปลงของทะเล “ไบรอนยุ่งอยู่ตอนนี้!” Apu เชิญ Ye Zhou มานั่งที่บ้านของเขาอย่างสง่างาม เย่โจวยังอยากรู้ว่าเมืองนี้เป็นอย่างไร ดังนั้นเขาจึงพาซาราห์ไปที่บ้านของอาปูให้ดีที่สุด บ้านของอาปูอยู่ภายในกำแพงเมือง อาปูเรียกด้านในของกำแพงว่าเมืองหลัก และด้านนอกของกำแพงว่าเมืองด้านนอก เขาพาเย่โจวไปที่ประตูบ้านของเขาอย่างมีความสุข บ้านของเขาสวยงามมาก เจ้าของบ้านตกแต่งไว้สวยงามมาก บริเวณทางเข้าบ้านมีการเปิดพื้นที่เล็กๆ เป็นพิเศษเพื่อปลูกดอกไม้และต้นไม้ และมีเถาวัลย์ปีนขึ้นไปบนกำแพง มีโต๊ะเล็กๆ อยู่นอกหน้าต่าง และยังมีกระถางดอกไม้ด้วย ไม่รู้ว่าปลูกดอกไม้ชนิดไหน แต่มีผีเสื้ออยู่บ้าง มองยังไงก็เป็นบ้านที่หลายคนใฝ่ฝันแม้แต่ในยุคปัจจุบัน . “พ่อแม่ของฉันอาศัยอยู่ที่นั่น” อาปูชี้ไปที่บ...